Uruchamiany w Polsce system kaucyjny obejmuje jednorazowe butelki plastikowe oraz metalowe jak również wielorazowe butelki szklane. W odniesieniu do opakowań jednorazowych, Polska jest dziewiętnastą jurysdykcją europejską, która podjęła decyzję o zbiórce jednorazowych butelek i puszek z zastosowaniem kaucji.
W standardowym europejskim systemie kaucyjnym opłaty dla wprowadzających ustalane są na zasadzie pokrycia kosztów netto dla każdej frakcji materiałowej osobno. Europejski operator, podobnie jak w Polsce, działa na zasadach non-for-profit. System generuje maksymalne poziomy zbiórki, a jest przy tym wysoce efektywny kosztowo, albowiem opiera się na zbiórce w jednostkach handlowych, do których konsument samodzielnie przynosi puste opakowania po napojach.
Opłata produktowa stosowana jest jako mechanizm zabezpieczający w systemach rozszerzonej odpowiedzialności producenta.
Kluczowym elementem systemu kaucyjnego jest kaucja – finansowy motywator dla konsumentów mający na celu maksymalizację zbiórki odpadów opakowaniowych po napojach.
Z uwagi na fakt, iż system kaucyjny opiera się na finansowej motywacji konsumentów, jaką jest kaucja, kluczową rolę w kaucyjnym modelu zbiórki odgrywają jednostki handlowe. To sklepy pobierają kaucję od konsumenta, i to w sklepach odbywa się zbiórka zużytych opakowań po napojach.
Polska przyjęła model systemu kaucyjnego w oparciu o funkcjonowanie wielu operatorów, z których każdy może uruchomić system od preferowanej przez siebie daty. W jaki sposób konsument rozpozna opakowanie kaucjonowane i jak odzyska kaucję?
Pojęcie URUCHOMIENIE SYSTEMU KAUCYJNEGO zostało zdefiniowane w art. 8 pkt 15ba ustawy z 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi
Wiele państw na świecie wykorzystuje systemy kaucyjne do zbiórki i recyklingu swoich opakowań po napojach.
